Verhalen van toen

Al enige tijd deelt Rico Pullen in het kerkblad van Mariënberg zijn ervaringen en belevenissen van zijn draaiweken gedurende Project Beerze. In onderstaande overzicht zijn deze ervaringen/belevenissen weergegeven:

Februari 2017

Dit keer een stukje over de eerste zondag van de bouwvakvakantie bij de witte tent in Beerze. De zondag staat bekend als een rustdag, en dat geldt ook zeker bij E&R. Als team krijgen we tijd om elkaar extra te leren kennen, naar de kerk te gaan en om lekker wat energie te sparen voor de komende week.

Na een goed ontbijt zien we vier gasten bij de tent staan. Elke zaterdag proberen we als team zoveel mogelijk gasten uit te nodigen om naar een kerkdienst te gaan. Zo weten ze een beetje hoe een kerkdienst in elkaar steekt, en wat daar zoal gebeurt. We waren heel blij dat er direct al vier gasten mee wilden gaan naar de kerk! Tijdens zo’n kerkdienst proberen we zoveel mogelijk aandacht te geven aan de gasten, zodat ze zo goed mogelijk doorhebben wat er allemaal speelt tijdens de dienst. Gasten stellen dan ook vragen tijdens de dienst zoals: waarom gaat iedereen staan aan het begin van de dienst? of: waarom noemt de dominee al die 10 punten op? (de wet) of: kan je ook met ogen open bidden? Hele interessante vragen die jezelf ook weer even wakker schudden. De dienst vond ik ontzettend mooi. De dominee wist op een enthousiaste manier te vertellen over de mooie woorden van Psalm 100, en dat gaf mij ook direct weer nieuwe (extra)positieve energie voor de komende week.

Na een simpele, maar heerlijke lunch met heeeel veel knakworsten, gingen we alweer richting Heemse om daar de middagdienst te bezoeken. Blijkbaar had de ochtenddienst indruk gemaakt, want in de middagdienst zijn er zelfs 8(!) gasten meegegaan. Fantastisch! Het was jammer genoeg een heel pittige preek, en dus was het ook moeilijk te begrijpen voor de gasten die meegingen. Maar dat er even aandacht voor ze was, deed ze duidelijk te zien al heel goed.

Na de dienst gingen de gasten weg, en ons hek dicht. Kortom, even tijd voor jezelf. Ik merkte dat de drukke ochtend me even teveel werd, en dus besloot ik om het luchtkussen op te laten blazen en daar lekker op te liggen. Heerlijk om daar even mijn hoofd leeg te maken, mijn gedachten van me af te schrijven. Na een tijdje kwam één van mijn teamleden langs om gezellig even te kletsen, en dat leverde dan ook écht een goed gesprek op. Fijn om samen te mogen praten over Gods grootheid die we allebei sterk mochten ervaren in de afgelopen periode. Na een tijdje kwamen nog veel meer teamleden richting het luchtkussen, en dat leverde veel hilariteit op. Veel lachen om- en met teamleden en gasten vind ik ontzettend belangrijk, en ik voelde direct al aan dat dat ook dit jaar weer helemaal goed zou komen! Rond 6 uur gingen we even eten samen met de spreker (ds. Matthijs Biewenga) en de band die vanavond gaat spelen bij de zangavond. Deze mocht ik presenteren. Dit keer hoefde ik niet mee te drummen en dat vond ik stiekem best wel fijn. Ik kon lekker contact maken met de gasten en genieten van de mooie liederen! Ik was vanuit week 3 (vorige jaren) heel erg gewend dat het mega druk was tijdens de zangavond. Dit keer was dat niet het geval. De tent zat nog niet vol, en dat viel me eigenlijk een beetje tegen. Ik vind het belangrijk om niet zo snel in het negatieve te denken. Ik keek even om me heen en zag alleen maar stralende gezichten om me heen. Direct was het negatieve omgebouwd tot iets heel positiefs. Een mooi besefmomentje die me de rest van de avond alleen maar kon laten genieten op het veld.

Rond tien uur was het alweer tijd voor de avondsluiting. Elke avond vindt dit plaats in de witte tent. Hier sluiten we, samen met alle gasten die er zijn, de dag af. Eén van de teamleden doet dan even een kort praatje, bijvoorbeeld naar aanleiding van een dagboekje, gedicht, filmpje o.i.d., daarna zingen we samen een aantal liederen en wordt er afgesloten met gebed. Ik vind het dan altijd heel mooi om te zien hoe de gasten super fanatiek de liederen meezingen die ze kennen. Deze liederen hebben ze dan vaak als kind al geleerd in Beerze tijdens de Kinderclub, en kunnen ze nu dus uit volle borst meezingen tijdens de avondsluiting. Geniaal! Als de gasten weg zijn gaan wij als team nog even kort de dag evalueren. Op dit moment bespreken we daarbij vooral: waar geniet jij van? Wat vond jij het topmoment van de dag? Lekker positief dus. Na de evaluatie heb ik buiten een bank neergezet samen met Sandra, en hebben we genoten van de prachtige sterrenhemel. In een half uur hebben we 8 vallende sterren mogen zien! Een mooie afsluiter zo van de zondag. Morgen mag ik voor het eerst in mijn Beerzetijd meedraaien met de Kinderclub. Wordt vervolgd...

Januari 2017

Een beetje later dan gepland komt hier dan weer een stukje namens de Evangelisatiecommissie. Met veel plezier kijk ik terug op mijn Beerze-tijd in de zomervakantie. Hierover wil ik jullie graag meer vertellen, zodat jullie ook een beetje in beeld hebben van wat er gebeurt bij de ‘Witte tent’ in Beerze.

Dit jaar was extra bijzonder voor mij, omdat ik voor het eerst teamleider mocht zijn van mijn team. Daar kwam nog bij dat ik dit jaar in week 1 meedraaide, terwijl ik de drie jaren daarvoor altijd in week 3 heb meegelopen. Week 1 staat bekend als een week die alles echt op moet starten, en alles draaiende moet zien te krijgen, terwijl week 3 bekend staat als de week waar alles afgesloten wordt. Dat is toch heel erg anders, en daar zag ik ook best wel tegenop. Veel bidden in de weken vóórdat mijn week in Beerze begon, gaven mij gelukkig ook heel veel rust. Ik was helemaal klaar voor mijn week in Beerze, en kon niet wachten om te beginnen! Vrijdag 29 juli was het dan eindelijk zover. Week 1 in Beerze ging beginnen! De vrijdagavond kwam ik, na twee weken op camping Bergzicht gewerkt te hebben, aan bij de ‘Witte tent’. Er was direct een heel prettige sfeer. Iedereen had veel zin in de komende week. Na een paar uurtjes gezellig kletsen met alle teamleden was het tijd om te slapen, want morgen begon het échte werk. Helaas werd het een onrustige nacht op de groene bank van Beerze, die net te klein was voor mijn lange (zeer gespierde) lichaam.

De volgende ochtend gingen we vroeg ontbijten, zodat er ook genoeg tijd was om de tent helemaal klaar te maken voor de komende drie weken. Iedereen had zijn of haar eigen taak, en deed dat ook samen met zijn of haar buddy. Je buddy is iemand uit je team waar je extra contact mee hebt in de week. Je kunt bij elkaar terecht als je even in een dip zit, en je kunt elkaar goed in de gaten houden. Natuurlijk deed de rest van het team dat ook wel, maar het was een fijne gedachte dat je een buddy hebt in de week die “extra op jou let”. Rond half 2 was alles helemaal netjes en konden we nog even rustig lunchen. Een uurtje later ging het hek open, en konden de gasten komen. Dat moment... het opengaan van het hek. Dat vind ik zo ontzettend magisch! Geweldig hoe 20 minuten te vroeg er al gasten bij het hek staan om ons te begroeten. Tegen halfdrie ging het hek open en waren er al ruim 30 gasten. Dat viel mij echt ontzettend mee. Mijn gebeden vooraf leken nu al verhoord te zijn, super! Extra leuk vond ik het ook dat er direct een gast naar me toe kwam. Hij had vorig jaar een Bijbel van mij gekregen, en vertelde dat hij er nog altijd veel in las. Wauw, mooi om te horen! Na ook de rest begroet te hebben begonnen we rond drie uur met het kennismakingsspel: Felix. Dat is een soort Rugby-spel waarbij je degene die bij naam genoemd wordt, moet zien te pakken. Zodra er te veel mensen bovenop diegene liggen noemt hij of zij een andere naam, en dan moet iedereen diegene te pakken zien te krijgen. Een erg hilarisch spel die ik tactisch wist te ontlopen doordat ik een gast zag die niet met het spel meedeed. Een goede reden om even bij hem te gaan staan, vond ik zelf.. Later kon ik het toch niet meer ontlopen, en werd ook ik nog even op de grond gegooid. Dit spel zorgde meteen voor een heel toffe sfeer op het veld. Ik genoot alweer volop. Dit komt ook mede doordat het team direct heel veel energie gaf, en dat vond ik ontzettend fijn om mee te maken. Vooral omdat ik vooraf best wel bang was dat dat eerst heel erg op gang moest komen. We hadden namelijk 5 nieuwe teamleden, en dat is best wel veel voor een team van in totaal 12 leden. Bijna de helft was dus nieuw. Toch liep deze middag ontzettend goed, en dat deed me erg goed.

’s Avonds hadden we nog een spel op het programma staan: ‘Levend tafelvoetbal’. Een hilarisch spel waarbij iedereen wordt vastgebonden aan een lint, en je dus de hele tijd op dezelfde plek moet staan. Het enige dat je kan doen is tegen de bal aan trappen. Tenminste, dat had zo moeten zijn. Vele teamleden gaven het slechte voorbeeld, waardoor er al snel veel meer meters werden afgelegd. Haha, het zorgde in ieder geval voor een hele leuke activiteit. Door de regen moesten we iets eerder stoppen met de activiteit, maar dat mocht de pret niet drukken. De avondsluiting werd gedaan door teamleider Marcel, en daarna was het tijd voor de gasten om weer naar de campings te gaan. Voor ons – als team – het moment om te evalueren. Als teamleider moet je deze leiden. We praten dan vooral over de positieve punten van de afgelopen dag en eventuele punten waar je als teamlid tegenaan loopt. Gelukkig was iedereen heel positief over de eerste dag, en ikzelf ook. Moe, maar voldaan gingen we slapen. Dag 1 zat erop.

September 2016

In de bouwvak hebben we als evangelisatiecommissie weer kunnen genieten van het Project Beerze, oftewel; de witte tent.  Drie weken lang hebben 3 verschillende teams zich weer ingezet voor het Koninkrijk van God. Gemiddeld zaten er dit jaar zo’n 14 mensen in een team. Soms ook nog aangevuld met kinderen van teamleden die ook mee mochten. Als team voelden we dit jaar ook zeker de steun vanuit de kerkelijke gemeentes in Heemse en Mariënberg. Alleen al doordat er weer zoveel mensen voor ons gekookt hebben, of dat ze op zondag een kopje koffie haalden of naar de zangavond kwamen. Ook hebben er gemeenteleden geholpen bij activiteiten of hebben ze zelf meegedaan bij activiteiten. Dat vonden we echt super mooi! Nogmaals, heel veel dank daarvoor!

Ook dit jaar hebben we weer veel dezelfde gasten gezien. Gasten komen vaak al heel veel jaren naar de campings Wilrod of  Zandman. De drie weken bouwvak in Beerze zijn voor deze gasten dé  drie weken van het jaar. Toch hebben we ook heel veel nieuwe gasten mogen ontmoeten en hebben we ook een aantal keren wat jeugd uit onze eigen gemeente langs zien komen, geweldig!!! Elke ochtend gingen we in groepen per leeftijd uiteen. Zo is er een kinderclub voor kinderen t/m 10 jaar, een jongerenwerkgroep van 11 t/m 14 jaar en een 15+ groep. In die groepen werd dan doorgepraat over een onderwerp, of deed je samen een opdracht. Hierbij werd dan steeds een link gelegd met de Bijbel. ’s Middags was er vaak een Recra-activiteit waarbij meestal een spel werd gedaan, en voor de volwassenen werd er ook een activiteit georganiseerd. Daarbij kunt u denken aan bloemschikken, sieraden maken, eten koken en nog veel meer. De avond werd dan nog gevuld met een thema-avond of nog een recreatieve activiteit.

De thema’s tijdens de drie weken waren Geloof, Hoop & Liefde. Mooi om ons leven te kunnen samenvatten in deze drie woorden.. Elke week waren er  twee thema-avonden waarbij er ook werd stilgestaan bij het thema. Het is geweldig om te merken dat jongeren echt nadenken over hun leven, en over Gods aanwezigheid in hun leven. Aan het begin van zo’n Project zijn gasten vaak vol met eigen verhalen die ze kwijt willen aan teamleden van ons. Ze voelen zich gehoord en vinden het mooi hoe wij steeds aangeven hoe wij daar – als christenen – mee om gaan. Gedurende de weken worden gasten ook vaak steeds nieuwsgieriger naar God. Waar ze de ene dag stellig zeggen dat God niet bestaat, denken ze de volgende dag nog eens serieus na, en komen ze tot de conclusie dat er haast wel een God móét zijn. Op die manier zie je God aan het werk bij de tent.

Dat je dát gasten mee mag geven, voelt ontzettend goed. Je bouwt samen mee aan Gods Koninkrijk. Dat je dat dan in combinatie met een fantastisch team, leuke activiteiten, gezelligheid en onder het genot van frikandellen mag doen. Ja, dat vinden we geweldig!

Ook de gemeente van Heemse was dit jaar weer ontzettend goed vertegenwoordigd! Koen Kremer, Arjan Wuite, Dennis Schroer, Marcel Benjamins, Anne Tempelman, Ronald Dunnewind, Nick Zweers, Melle Zwerver, Henk Tempelman, Jolien van Lenthe, Marita Jürries en Marcel Jürries deden allemaal mee in één van de bouwvak weken. Laatstgenoemde mocht samen met mij in week 1 teamleider zijn. Een mooie en dankbare taak, die het samen met Marcel voor mij nóg leuker maakte. Het komende jaar zou ik graag een aantal dagverhalen van mij met jullie willen delen. Wat gebeurt er tijdens een week bij de witte tent in Beerze, en wat heeft mij persoonlijk bezig gehouden tijdens dit project. Ik hoop jullie hier binnenkort meer over te schrijven.

Juli 2016

Mijn laatste verhaal over mijn avonturen in de zomer van 2015 in Beerze. Na de zomervakantie hoop ik nieuwe avonturen met jullie te delen over mijn ervaringen van aankomende zomer. Ik mag dit jaar teamleider zijn van week 1. Dat betekent dat ik de leiding geef over 12 teamleden samen met Marcel Jürries. Het leuke is dat Iwan Lamberink dit jaar ook voor het eerst mee gaat vanuit onze gemeente! Ook in week 1, dus dat wordt vast super leuk J . Annemarie van Dalfzen gaat voor haar tweede keer meedoen met E&R. Zij gaat meedoen met week 2. Ook dit jaar zijn dat weer de drie weken van de bouwvak. Week 1 begint dus op 30 juli 2016.

Maar nu eerst de vrijdag van vorig jaar. Een dag die begon samen met mijn vriendin Martine in het Beerzerbos om een stukje te hardlopen. Daarna direct door naar de Vecht om daar met een heel aantal gasten even goed wakker te worden. Mooi om samen met die gasten de ochtend te beginnen met een frisse duik! Na een goed ontbijt en de ‘stille tijd’ ging ik mee met de Jongerenwerkers. In groepjes hebben we een wandeltocht gedaan door Beerze. Ik ging samen met drie andere gasten. Door zelf heel erg open te zijn, ook over moeilijkheden waar ik zelf wel eens tegenaan loop, merkte ik dat de gasten ook echt enorm open werden. Mooi om te zien hoe alle drie de gasten open en eerlijk hun verhaal hebben kunnen doen tijdens een heerlijke wandeling door Beerze. Ook vond ik het super mooi toen één van de gasten mij aansprak en hij vertelde dat zijn ouders ook een Bijbel thuis hadden. Ik vroeg hem waarom hij dat vertelde. “Nou, ik snap er eigenlijk nooit zo heel veel van, terwijl ik bij jullie juist zoveel leer” was zijn antwoord. Samen hebben we er nog even over doorgepraat en daarna heb ik hem voorgesteld om hem een tienerbijbel te gaan geven. Dat vond hij helemaal geweldig!! En ik ook natuurlijk J Wauw, wat was het mooi om hem ’s avonds als afscheid die Bijbel te mogen geven.

In de middag hadden we even ‘Chill-tijd’. De zon brandde er flink op, dus ik lag heerlijk rustig op een handdoekje op het veld te rusten. Op een gegeven moment werd dit alleen even zeer bruut verstuurt. Tessa, Stef, Jasmijn, Dani en Jeffrey, onze jongste teamlidjes (dochters en zonen van teamleden), vonden het nodig om mij op een koude douche te trakteren. Heel lief natuurlijk, en dat resulteerde in een enorm watergevecht met de kids! Haha, genieten! In de middag hebben we het waterpret doorgezet. Voor 11- was er een waterspel uitgezet op het veld en met 11+ hebben we de kano’s gepakt, de Vecht op. Samen met mijn Oekraïnse broertje Dima en de vele gasten hebben we veel lol gehad!

Na een heerlijke pot Macaroni was het tijd voor de Straattheater! Eigenlijk sloeg dit helemaal nergens op. We bakten er niks van, er zat totaal geen lijn en verhaal in, MAAR WAT HADDEN WE EEN LOL J En de kinderen ook, en daar ging het om! Mooi dat het zo kan! Daarna heb ik nog even met Madelien samen gezeten om ons mooie Bonte-avond lied nog even af te maken, en voordat ik het wist was het ook al tijd voor de Bonte avond. Leuke spellen als Levend Bingo en een Quiz vulden de gezellige avond. Ook hebben we nog foto’s teruggekeken van de Walk of Beerze (activiteit van dinsdag) en hebben we natuurlijk ons mooie Bonte-avondlied gezongen. Niet helemaal vlekkeloos, maar wel met VOLLE PASSIE! Na een mooie avondsluiting van Erik Janssen die stopt als teamlid was het tijd om afscheid te nemen van de mensen die de volgende niet meer konden komen. Iets waar ik echt een enorme hekel aan heb, Gelukkig hebben we wel veel knuffels uit kunnen delen en vooral Gods liefde mogen laten zien aan alle gasten. Mooi om de emoties te zien bij zowel teamleden als gasten. Dit project is een project die mensen raakt en samen brengt in geloof en vriendschap. Toen alle gasten weg waren en alle vrouwen voor pampus lagen, konden we als mannen nog onze verplichting doen om de laatst overgebleven frikadellen op te eten. Geen straf om eerlijk te zijn.

De volgende ochtend hebben we samen ontbeten bij de familie Plaggenmars thuis. Mooi om samen te genieten van ons laatste ochtendmaal als Team Beerze week 3.  We blikken terug op alle mooie momenten en danken samen God voor al die mooie momenten, Ook danken we God voor Zijn aanwezigheid bij dit mooie project, en dat weer zoveel hebben mogen betekenen voor deze prachtige mensen die elk jaar maar weer terugkomen naar het mooie Beerze. Dankbaar en blij eten we de laatste boterhammen op en genieten we van een gebakken eitje. Met dubbele gevoelens lopen we vervolgens terug naar de tent, die ondertussen al flink is opgeruimd door enorm veel vrijwilligers! Geweldig! Daar staat ook een massa aan campinggasten die allemaal nog even afscheid willen nemen van ons. Kippenvel kreeg ik toen een stuk of 15 jongens tussen de 14 en 18 jaar in de rij stonden om van mij een knuffel te krijgen. Zoiets verwacht je niet, maar zij ervaren zo’n sterke band, dat je echt enorm veel betekent voor deze jongeren en kinderen. Ik ben enorm dankbaar dat ik ook in 2015 weer mee mocht draaien in Beerze. En ik ben nóg dankbaarder dat ik al deze mooie avonturen nu ook met jullie, als mijn gemeente, ook mocht delen. Ik hoop dat jullie een goed beeld hebben gekregen van wat wij doen in de Witte tent van Beerze. Kom gerust langs, ook de komende zomer weer.. Graag zelfs! Zie ik u dan?

April 2016

Ondertussen alweer verhaal zes van mijn kant. Dit keer neem ik jullie graag mee naar de woensdag, die ik mee mocht maken in Beerze afgelopen zomer. Binnenkort (6-8 mei) is er weer een voorbereidingsweekend voor de komende zomer. Mocht het je leuk lijken om eens te kijken hoe de sfeer is, in een E&R-team, dan is dit de perfecte gelegenheid om in contact te komen met heel wat teamleden. We zitten dan in de Regenboog in Mariënberg. Mocht je willen komen, neem dan even contact met mij op.

Maar nu eerst een nieuw verhaal. De dinsdagnacht heb ik weer heerlijk geslapen op mijn geliefde zwarte bank. Rond een uur of drie, werd ik wakker en zag ik hoeveel sterren er aan de hemel stonden. Daarom besloot ik mijn bankje mee te nemen naar buiten. Ik herinner me het verhaal van Abraham, die te horen kreeg dat hij zoveel nakomelingen zou krijgen als de sterren aan de hemel. Met die mooie gedachte ben ik heerlijk in slaap gevallen en werd ik ’s ochtends fris en fruitig wakker gefloten door de vele vogels in Beerze.

Eigenlijk had ik ’s nachts al stille tijd gehouden met die prachtige sterren boven mij, maar ik had mijn map weer gevonden, dus ik kon weer “normaal” stille tijd houden. Daarna was het tijd om een super lange tafel klaar te maken voor het jongerenontbijt. Rond half 11 mochten alle jongeren komen, zodat we samen gingen ontbijten. Écht super leuk!! Ik vond het geweldig om met de jongeren aan tafel te zitten, samen te eten en om gezellig met elkaar te kletsen. In het kader van dienstbaarheid, besloot ik nog om een bekertje chocoladehagelslag op te eten, omdat het brood bijna op was (kon ik weer een puntje afstrepen van mijn bucketlist.. dat wil iedereen toch een keer in zijn leven gedaan hebben?). Toen ik de hagelslag achter mijn kiezen had, was het tijd voor een eitje. Met een smerige lach kreeg ik een ei van Madelien in mijn handen gedrukt – koud wel te verstaan. Dus ik wist genoeg. Na even nadenken besloot ik om een gesprek aan te gaan met Wietze.. het was uiteindelijk een eitje om vervolgens het rauwe ei tegen zijn hoofd aan te gooien.. 1-0 J. Na een paar maffe spelletjes zoals een polonaise in een kikkersprong en een kruiwagenrace was het tijd voor het toetje. Wietze zette daarbij de score op 1-1 door direct zijn toetje volop in mijn gezicht te gooien. Dat resulteerde in een waar ‘toetjesgevecht’!  Vooral mijn teamlid Jeanine en gast Maikel kregen de nodige toetjes in hun kleren en gezicht.. ik heb weer genoten! Na het opruimen van deze ravage was het weer even chill-tijd. Lekker een balletje trappen en tussendoor gezellig kletsen over van alles en nog wat.

In de middag was het tijd voor de kindermiddag. Een spelletjesmiddag voor alle kleine kinderen die ook georganiseerd werd door onze kinderclub-mensen. Ik ben toen samen met een heel aantal jongeren en teamgenoten naar het voetbalveld van v.v. Mariënberg gegaan. Daar waren Jari en Dennis van der Veen aan het voetballen samen met Niek Kuipers. Leuk om ook samen met die jongens lekker ontspannen te voetballen. Na een uurtje voetballen, hielden we het voor gezien en gingen we samen naar De Vecht toe om daar lekker af te koelen. Echt heerlijk om even zo’n ontspannen dagje te hebben waar je echt even bij kan komen van de afgelopen dagen.

Na het avondeten kwam alweer direct het volgende genietmomentje. Straattheater! En niet zomaar een straattheater.. Arjan Plaggenmars heeft zijn verborgen talent als standbeeld aan ons getoond. Ook Victorine en Tanja hebben zich van hun beste kant laten zien.. Maar het mooiste was toch wel het debuut van Tessa Plaggenmars op het podium. Geweldig goed gespeeld door haar!! Tussendoor heb ik nog heel veel gasten gesproken en kwam ik zelfs nog een gast tegen die ik de hele week al miste. Ik heb veel gebeden dat ik haar (nog wel) mocht tegenkomen deze week, en daar stond ze ineens. Geweldig hoe je Gods werk dan ook weer ziet tijdens zo’n week. Dat zette zich ook direct weer voort toen het Mime-team van E&R een voorstelling gaf. Wat kunnen zij toch op een geweldige manier verhalen vertellen zonder iets te zeggen, door alleen maar uit te beelden. Zes leden gaan daarbij in één week alle E&R-projecten langs en geven daar een voorstelling. Door alleen maar hun handen, voeten en gezichtsuitdrukkingen te gebruiken wisten ze enorm veel gasten te raken met Jezus’ liefde. Super mooi!

Ik vond het heel leuk om ook Marleen Zomerdijk en Lisette Bremmer deze avond te zien. Leuk dat er zo steeds vaker ook gemeenteleden langs komen bij de Witte tent. Ik heb nog lang genoten van een super gezellige avond! Heerlijk zo’n ontspannen sfeer! Toch komt ook het besef: wat gaat de tijd toch snel. Nog maar twee volle dagen en dan gaan we de zaterdag alweer weg. Maar goed, nu eerst maar genieten van de mooie tijd die ik hier mag hebben. En dat zit wel goed!

Maart 2016

Weer een nieuw verhaal over mijn ervaringen bij de Witte tent. Met veel plezier kijk ik steeds weer terug op mijn week in Beerze afgelopen zomer. Ondertussen is de dinsdag aan de beurt. Een dag die heel veel losmaakte bij mij, maar ook weer veel nieuwe energie gaf voor de rest van de week.

Na een goede nacht op de zwarte bank, in de jongerentent, was het tijd voor het ontbijt. Een heerlijk gebakken eitje met heel veel spek werd het dit keer. Wat is dat toch lekker! Daarna heb ik flink de tijd genomen om Stille tijd te houden. Ik was mijn map kwijt, dus ik besloot mijn lievelingspsalm 139 door te lezen en daarna goed de tijd te nemen om God te danken voor alle mooie momenten die ik hier al heb mogen meemaken. Daarna gingen we ons als jongerenwerkgroep voorbereiden op de ochtend. Vanmorgen stond het onderwerp 'Kwade geesten’ op het programma. Best spannend vond ik dat. Als inleiding deden we een spel waarbij één iemand een blinddoek om kreeg. Diegene moest een Bijbel vinden. Er was één groep die de goede weg moest vertellen en één groep die steeds iets verkeerds moest zeggen. Dit zorgde vooral voor heel veel herrie. De tweede keer mocht maar één iemand iets zeggen van de groep die het goede zei. Op die manier kon degene met de blinddoek zich focussen op dié stem en zo kon de Bijbel wél gevonden worden. Zo konden we de link leggen met het luisteren naar de stem van God. De duivel probeert hier wel tegenin te gaan, maar als we ons focussen op God, kunnen we alleen Zijn stem gaan volgen. Zo’n 18 jongeren waren deze ochtend aanwezig. Ik vond het mooi om te zien dat de jongeren na het spel ook heel aandachtig luisterden naar het verhaal van Tanja over de duivel. Ze vertelde over de duivel. Waar komt hij vandaan en wie is hij. De ochtend begon dus echt goed! Na het verhaal van Tanja gingen we in groepjes uiteen. Ik zat samen met twee teamleden bij 5 jongeren. Eén van die jongeren was een jongetje die heel bang is voor geesten en ze zelf ook wel eens ziet. Daarom was ik ook best wel zenuwachtig voor dit gesprek. Het liep ook echt enorm stroef en na die tijd had ik er echt een super slecht gevoel over. Het was voor mijn gevoel een heel onpersoonlijk gesprek, en dat zat me niet goed. Zelfs tijdens het eten dacht ik er nog super veel over na. Daarom besloot ik om de Bijbelstudie van ds. Bieuwenga over te slaan en me even terug te trekken. Ik ben in een caravan gaan zitten en heb daar al mijn gedachten opgeschreven. Ik voelde me heel licht in mijn hoofd en er stroomden ontzettend veel gedachten ook door mijn hoofd. De duivel was hier super sterk aanwezig. Ik wist dat God boven de duivel staat en begon daarom ook te bidden. Zo’n 20 minuten heb ik non-stop gebeden, al mijn gedachten uitgesproken en vooral ook gezegd dat God sterker is dan wie ook. Als afsluiting zong ik nog ‘Vader U bent goed’ en toen ik daarna weer mijn ogen open deed voelde ik me weer helemaal goed. Het gaf me echt weer nieuwe energie! Ik vond het best heftig om zo negatief te zijn na zo’n ochtend, maar het was fantastisch om te zien dat God boven alles en iedereen staat. Ik heb weer nieuwe energie voor de middag! 

Die begon ook heel mooi. Levend Bingo! Een super leuk spel waarbij elk getal wordt gekoppeld aan een voorwerp. Heb je het genoemde cijfertje op je kaart staan dan moet je zorgen dat je dat voorwerp zo snel mogelijk vindt en bij je houdt. Je mag pas ‘Bingo’ zeggen als je alle voorwerpen ook binnen hebt. Echt een super leuk spel. Tussendoor zag ik Martine, mijn teamgenoot, een boekje voorlezen aan Sascha, een jongetje van vijf jaar. Zij wou graag weg en vroeg daarom of ik even wou voorlezen. NATUURLIJK J  Ik heb hem voorgelezen uit een boekje met Bijbelse verhalen. Tussendoor moesten we ons natuurlijk wel goed inleven, dus binnen een minuut rende ik keihard over het veld om weg te rennen voor een zwerm wespen. Ook heb ik een huis gebouwd op zand en rotsen, en ook heb een super heftige storm op zee overleefd. Haha, echt heerlijk dit!

Met Arjan P. heb ik daarna de route uitgezet voor de avond. We hadden een route gemaakt voor een Puzzelwandeltocht. Ze moesten een route lopen door het bos en tussendoor allemaal opdrachten uitvoeren. Wij hebben wat ballonnen met water opgehangen, pijlen opgehangen en uiteindelijk snel een patatje gegeten bij Arjan thuis. Daarna gingen we snel terug zodat alle teams gemaakt konden worden, en dus de groepen konden vertrekken. Zelf had ik daarna even rust. Onder het genot van een biertje, een zak chips en een reep chocola heb ik gewacht met 3 teamleden totdat de rest terug was. Een mooi moment was dat, aangezien “onze” Tanja geweldig goed is in het vertellen van scheet- en scheitverhalen (letterlijk en figuurlijk) die ze door de jaren heen had opgedaan. Ik heb helemaal plat gelegen! Uiteindelijk kwamen de groepjes (met o.a. onze gemeenteleden Jari, Dennis, Gerran en Thijs), iets later terug dan gepland maar dat mocht de pret niet drukken. We hadden als avondsluiting een verhaal over een verscheurde vijf euro briefje. Als je alles weer aan elkaar plakt is die gewoon weer 5 euro waard. Zo kijkt God ook naar ons. Daarna gingen de gasten weer naar huis en konden we nog heel kort evalueren met het team. Als team hebben we daarna nog een super gezellige avond gehad. Echt, de hele sfeer hier.. al die liefde die je mag geven en ontvangen.. zo’n geweldige spirit met je team, en zo goed op elkaar ingespeeld.. Ik GENIET!

Januari 2016

Al drie keer heb ik jullie iets mogen schrijven over mijn ervaringen bij de ‘Witte tent’ in Beerze. Na een uitgebreid verslag over de zondag en de maandag wil ik dit keer iets schrijven over de maandag. De eerste volle dag met kinderclub-, jongeren- en volwassenwerk en recreatieactiviteiten, met als klap op de vuurpijl ook nog een thema-avond.

Na een goed ontbijt en een half uur stille tijd was het voor mij tijd om met de 12+ jongeren samen te zitten bij Jongerenwerk. Madelien, één van mijn geweldige teamleden, begon met een heel goed verhaal over nare persoonlijke dingen die in haar leven waren gebeurd. In die tijd vond ze dat ontzettend moeilijk en kon ze daar moeilijk mee omgaan, maar later heeft ze geleerd om die negatieve gebeurtenissen om te buigen naar iets positiefs. De jeugd luisterde met open mond naar het verhaal van Madelien en ze waren zichtbaar onder de indruk van haar praatje. Vervolgens gingen we in kleine groepjes uiteen om door te praten over negatieve en positieve dingen die gebeurd zijn in ons leven. De opdracht was uiteindelijk om op een groen papiertje iets op te schrijven wat heel positief was en op een oranje papiertje iets op te schrijven dat negatief was. Dat oranje papiertje deden we dan vervolgens in een enveloppe. Al deze enveloppen hebben we daarna als groep in een vuurkorf gegooid. Op die manier namen we afscheid van de negatieve gebeurtenissen en gingen we ons juist richten op alle positieve dingen die gebeurd waren in ons leven. Al de groene papiertjes hebben we opgehangen in de jongerentent, zodat we altijd kunnen kijken naar alle positieve dingen die in ons leven zijn gebeurd. In het gesprek dat ik had met mijn groepje heb ik extra genoten van onze eigen gemeenteleden uit Marienberg Jarno en Gerran. Zij kwamen ook langs deze ochtend en op een gegeven moment hadden we het over school. De indeling van een schooldag is bij hen namelijk heel anders dan bij de ‘gasten’ van de campings. Met z’n tweeën hebben deze twee helden dus even uitgelegd wat een weekopening is, wat psalmen en gezangen zijn en wat Naam en Feit inhoudt. Geniaal! Super goed gedaan door deze twee toppers! Wat ik zelf ook heel bijzonder vond was het moment nadat we alle enveloppen in het kampvuur hadden gegooid. Er keek een jongen een beetje sip en dus liep ik even naar hem toe. Hij gaf aan dat hij even wou praten, dus heb ik samen met hem even een rustig hoekje opgezocht naast een boom. Hij vertelde enorm persoonlijke dingen waar hij ontzettend mee worstelde. Hij had op zijn briefje iets negatiefs geschreven over een oma van hem. Dat raakte hem diep van binnen en dus barstte hij ook in tranen uit. Na een goed gesprek heb ik voor hem gebeden en kon hij met een gerust hart weer naar zijn caravan terug. Het voelde bijzonder goed om zoiets voor zo’n jongen te doen!

In de middag was het 30 graden buiten (geen idee hoe warm het in de tent was) en dus besloten we om onze activiteit - frisbeeën -niet op een grasveld, maar in de Vecht uit te voeren. Na verschillende spelletjes te hebben gedaan met de frisbees hebben we nog heerlijk gezwommen met elkaar. De hele middag hebben we dikke lol gehad en ik merkte aan veel jongeren dat ze zich ook helemaal thuis voelden bij ons. Na het eten heb ik samen met Arjan W, Arjan P en Wietze straattheater voorbereid en uitgevoerd. Naar aanleiding van een daverend succes tijdens het jeugdkamp van mijn kerk eerder dit jaar, hebben we een dansact opgevoerd onder begeleiding van K3 met het lied ‘Kusjesdag’. Geloof me, ik heb ’s nachts nog spieren gevoeld waarvan ik niet eens wist dat ik ze had, maar het was het helemaal waard. 

Rond acht uur zijn we begonnen met de thema-avond. Tijdens de thema-avond mochten de gasten ons -als teamleden- vragen stellen over ons geloof. Ik zat samen met Melle bij 3 gasten. Raoul, Rubun en Maikel. Het begon allemaal wat stroefjes, maar daarna hebben we echt een leuk gesprek gehad. Na ons “interview” moesten de gasten ons als teamleden presenteren aan alle anderen. Vooraf hadden we dit ook besproken in ons groepje, maar niemand durfde die presentatie te houden. We praatten hier nog even over door en op een gegeven moment zei Rubun dat hij naar de wc moest. Toen hij terugkwam zei hij: ‘Jongens, ik ga het doen. Allemaal uit m’n hoofd, want dan komt het tenminste recht uit mijn hart’. Woow!! Kippenvel! Al helemaal toen hij voor de groep stond en alles perfect omschreef! Wat was dat mooi! Alles wat ze over mij hebben opgeschreven heb ik bewaard en nu ingescand voor dit verslag. Ik vind het super mooi om dit nog weer terug te lezen, en ook te beseffen hoe zo’n geweldig mooie avond dit was!

December 2015

Het is weer tijd voor een nieuw verhaal vanuit de evangelisatiecommissie. Begin oktober heb ik jullie mogen vertellen hoe ik zelf de eerste dag heb ervaren tijdens mijn week bij de witte tent in Beerze. Nu zou ik jullie graag iets willen vertellen over het dankweekend dat begin november heeft plaats gevonden en ook over mijn ervaringen bij de tweede dag, de zondag.

Begin november hebben wij met Project Beerze een dankweekend gehad. Dat betekent dat alle leden die het afgelopen jaar mee hebben gedraaid in een week bij de witte tent samen komen en evalueren op het afgelopen jaar. De vrijdagavond begon het en deze avond werd vooral gebruikt door het bestuur. Zij kwamen met het jaarverslag en de begroting en hebben deze toegelicht. Ook hebben we alvast nagedacht over een thema voor de volgende zomer. Verder was er vooral tijd voor ontspanning en hebben we bijvoorbeeld ’s nachts nog een greppeltocht met elkaar gedaan. Na een korte nacht hebben we de zaterdagochtend gebruikt om God te danken door middel van zingen, gesprekken en een afsluitend dankgebed waarbij iedereen persoonlijk kon danken voor de campinggasten en de teamleden waar hij/zij mee gedraaid had. ’s Middags mochten de gasten ook langs komen. Het was mooi om te zien dat daar ook ‘dankbaar’ gebruik van werd gemaakt. Zo’n 30 campinggasten zijn langs geweest. Daar konden we lekker mee kletsen, spelletjes spelen en als afsluiter ook nog gezamenlijk eten. Alle kokers nogmaals enorm bedankt!! Het was heerlijk. Daarna gingen de gasten weer naar huis en hebben wijzelf alvast een aantal dingen schoongemaakt en hebben we tijd voor ons zelf gehad om ‘Stille tijd’ te houden. Rond 10 uur mocht iedereen weer doen wat hij of zij wilde doen en zo konden we dus genieten van een enorm gezellige avond tot in de late uurtjes. De volgende ochtend zijn we met de hele groep nog naar de kerk in Marienberg geweest en hebben we na tijd nog even koffie gedronken in “de Uythof” met een aantal gemeenteleden en de 16+ jeugd die toen vereniging had. Ik moet eerlijk toegeven dat we daarna ook écht blij waren dat het afgelopen was en we weer lekker naar huis konden gaan. Zo’n weekend is echt geweldig leuk en waardevol, maar ook enorm energievretend. Moe maar voldaan ging ik weer naar huis en heb ik nog lang nagenoten van dit weekend en Gods liefde die ik daarbij hebben mogen zien en zelf heb mogen uitstralen. Dat is iets waar ik enorm DANKBAAR voor ben!

Als ik nog weer terugkijk op mijn eigen week bij de witte tent in Beerze is deze keer de zondag aan de beurt. Ik wil daarbij vooral inzoomen op de zondagavondzang. Overdag nemen we ‘de rustdag’ ook echt letterlijk en genieten we vooral van een rustige dag waarin we gelukkig ook gewoon 2 keer naar de kerk kunnen gaan. In de ochtend zijn we naar Marienberg gegaan en de middagdienst zaten we in Heemse. Beide keren zijn er ook een aantal campinggasten meegegaan. We proberen altijd zoveel mogelijk gasten mee te nemen en hen ook echt persoonlijk aandacht te geven. Dat doen we vooral door op de zaterdag veel jongeren te vragen om mee te gaan. In de kerkdienst zelf proberen we altijd te zorgen dat de gasten zoveel mogelijk tussen ons als teamleden inzitten, zodat alle gasten steeds bijgepraat kunnen worden over wat er allemaal in de kerkdienst gebeurt. Na de kerkdiensten gaan we altijd weer naar de tent terug en drinken we daar een kopje koffie of thee met de gasten en de gemeenteleden die ook gezellig langskomen.

Na de middagdienst ging ik direct naar m’n ouders huis toe om daar mijn drumstel op te halen. We hebben daarna alle spullen klaargezet en hebben een soundcheck gedaan. Na een leuke repetitie- met veel muzikale talenten van mijn teamleden en de zangkunsten van een aantal leden van ‘Carry the Light’ - hebben we gezamenlijk gegeten en konden we ons daarna klaarmaken voor de zondagavondzang. Voor mij kwam daar nog een extra puntje bij. Ik had namelijk de presentatie hiervoor ook voorbereid samen met mijn teamlid Eline, maar zij was helaas de hele week ziek en kon dus niet helpen met het presenteren. Daarom moest ik nog even snel de presentatie iets aanpassen zodat ik alles wel kon combineren qua muziek maken en presenteren. Gelukkig ging dat de avond zelf heel erg goed. Er kwamen super veel mensen naar de zondagavondzang! Vrienden, familie, gemeenteleden… ik heb super veel bekenden zien en dat vond ik super leuk. De avond ging over ‘Survivallen’. Als voorbeeld tijdens mijn presentatie nam ik een grote rugzak mee met een heleboel zware bakstenen. Soms kan je leven voelen als een zware tas, met heel veel zorgen, onduidelijkheden, vragen etc. Wij hebben gelukkig God, waar wij met onze zware tas altijd terecht mogen komen. Hij wil die zware last van je afnemen en al je zorgen wegnemen op weg naar een leven samen met God. Hoe vet is dat! Ik vond het super gaaf om dat te mogen vertellen aan al die mensen. Na de zondagavondzang was er tot 10 uur tijd om nog lekker gezellig te sporten of te kletsen. Na de avondsluiting hebben we nog kort geëvalueerd en konden we onder het genot van. een zak chips en een drankje nog even napraten. Wauw, wat heb ik weer genoten! Op naar de maandag, waarbij het échte werk gaat beginnen

Wordt vervolgt…

Oktober 2015

Hierbij alweer mijn tweede schrijven over mijn ervaringen bij de witte tent in Beerze. Het is ongelooflijk hoe snel ook nu alles alweer gaat. Ondertussen hebben we alweer een reünie gehad met mijn teamleden en we hebben begin november al ons dankweekend gehad. Tijdens dit dankweekend zijn alle teams samen gekomen om terug te blikken op afgelopen zomer. Wat zijn positieve punten, wat zijn dingen waar we nog aan moeten werken en wat zijn dingen waar we de komende periode nog even aandacht aan moeten geven. Centraal tijdens dit weekend stond vooral het danken voor God. Dat Hij weer zoveel gasten heeft laten komen, dat we enorm gezegend zijn met zóveel teamleden en dat we vooral weer Gods liefde uit mochten stralen naar al die gasten. Hierover zal ik de volgende keer nog even iets meer schrijven. Nu is het eerst tijd om mijn eerste dagverhaal te delen met jullie.

 De allereerste dag was de zaterdag. Rond 12 uur hadden we afgesproken op het veld. Toen ik daar aankwam zag ik allemaal gasten die nog afscheid aan het nemen waren van de teamleden van week 2. Geweldig alleen al om al deze gasten weer even te zien, maar ik hield me nog even in en gaf week 2 de tijd om nog even afscheid te nemen. Na het afscheid ging het team van week twee met gasten op de groepsfoto. Daarna werden de gasten naar de camping gestuurd. Voor ons tijd om samen als team 2 en 3 een momentje te pakken. Samen liederen zingen, samen bidden voor elkaars teams en als werkgroepen (kinderclub, jongerenwerk, volwassenwerk, thema en teamleiders) elkaar even inlichten over de gang van zaken. Voor mij was dat wel even bijzonder omdat ik bij de teamleiders mocht gaan zitten, om te kijken of dat iets voor mij is om volgend jaar op te pakken. Erg leerzaam was dat!

 Na de overdracht van de week gaat team 2 weg. Dat betekend dat je nu als team bij elkaar zit en het nu ook echt begonnen is. Iet wat onwennig kijkt iedereen rond, praat lekker wat bij en sommigen kijken rond of  ze alvast wat kunnen doen. Bijvoorbeeld Bar inrichten, smoelenboek ophangen, slaapplekje zoeken, tassen ergens stallen, koffie zetten.. iedereen doet van alles om zich maar even bezig te houden. Rond half 3 gaat dan eindelijk het hek open en staan er al zo’n ruim 30 gasten gillend te wachten totdat ze het veld op mogen. Wat een moment is dat!!... onbeschrijfelijk! Zo snel mogelijk sprint ik dan ook naar het hek en spreek zoveel mogelijk gasten aan. Gelijk pakken we een voetbal erbij en tikken lekker wat rond. Iedereen doet wat hij of zij leuk vindt. Rond 3 uur roep ik iedereen bij elkaar omdat we een Recra-activiteit gaan doen. We vormen twee groepen. Eén jonge groep- en één oudere groep jeugd. Op het programma staat het Spekkiespel. Ik pak de zakken spekkies erbij die ik al had klaargelegd en leg het spel uit. Iedereen krijgt één keer de zak met spekkies en verteld dan steeds één ding over zichzelf nadat hij of zij een spekkie in de mond gedaan heeft. Dan ga je net zoveel vertellen, totdat je niks meer kan vertellen omdat je mond stampvol zit met spekkies. Een geweldig spel, dat ook zorgde voor erg veel hilariteit. Nadat iedereen is geweest eten we samen nog de laatste spekkies op en daarna is iedereen weer vrij in wat hij/zij doet. De ene kiest voor voetballen, anderen gaan volleyballen, weer anderen kiezen voor een spelletjes uit de spelletjeskast, tafeltennis of ze bedenken samen een ander spel. Ook kunnen gasten kiezen om Have a look in the book te doen met één of meerdere gasten. Dan vragen gasten of je iets uit de Bijbel wil voorlezen /uitleggen. Het mooie is dat je gewoon in gesprek bent met die gasten. Ze zijn heel geïnteresseerd in jouw leven en levensstijl. Waarom doe je bepaalde dingen wel of niet (zondags uitgaan bijvoorbeeld)? Je wordt niet gezien als een allesweter van het geloof en mocht je ergens geen antwoord op hebben, is dat ook geen probleem. Eventueel kan je zelfs een teamlid vragen of hij of zij er misschien een goed antwoord op weet. Om vijf uur gaat het hek dicht en hebben wij weer even tijd om bij te komen.

 Na een lekker patatje heb ik mogen genieten van een straattheater bedacht door een aantal teamleden. Voor mij was het toen tijd om alvast wat schema’s te maken voor het grote voetbaltoernooi van vanavond. Dat begon om 8 uur en werd een heel druk bezochte activiteit. Ik vond het geweldig dat daar ook een aantal Mariënbergers bij waren!! (ik kom zelf uit Marienberg) Ook kwam m’n Oekraïense ‘broertje’ Dima nog langs en dat werd zeer gewaardeerd door de gasten en teamleden. Samen hebben we een leuk toernooitje gehouden waarin iedereen lekker actief was. Fijn dat steeds meer gemeenteleden het project in de vakantie bezoeken en meedoen met de activiteiten. Tussendoor spreek je wat gasten aan en is het ontzettend ontspannen allemaal. Na het toernooi ging iedereen naar binnen voor de avondsluiting. Daarna moeten alle gasten naar de camping of naar huis en is het voor ons als team tijd om de dag te evalueren. Na zo’n 10 minuten waren we klaar en konden we genieten van een welverdiende frikandel en rust. Dag 1 was voorbij, en wát een begin was dat!

Augustus 2015

In de bouwvak hebben we als evangelisatiecommissies van Heemse en Marienberg weer kunnen genieten van het Project Beerze, oftewel; de witte tent.  Drie weken lang hebben 3 verschillende teams zich weer ingezet voor het Koninkrijk van God. Gemiddeld zaten er dit jaar zo’n 15 mensen in een team. Soms ook nog aangevuld met kinderen van teamleden die ook mee mochten. Als team voelden we dit jaar ook zeker de steun vanuit de kerkelijke gemeentes in Heemse en Marienberg. Alleen al doordat er weer zoveel mensen voor ons gekookt hebben, of dat ze op zondag een kopje koffie haalden of naar de zangavond kwamen. Ook hebben er gemeenteleden geholpen bij activiteiten of hebben ze zelf meegedaan bij activiteiten. Dat vonden we echt super mooi!

Ook dit jaar hebben we weer veel dezelfde gasten gezien. Gasten komen vaak al heel veel jaren naar de campings Wilrod of  Zandman. De drie weken bouwvak in Beerze zijn voor deze gasten dé  drie weken van het jaar. Toch hebben we ook heel veel nieuwe gasten mogen ontmoeten en hebben we ook een aantal keren wat jeugd uit onze eigen gemeente langs zien komen, geweldig!!! Elke ochtend gingen we in groepen per leeftijd uiteen. Zo is er een kinderclub voor kinderen t/m 10 jaar, een jongerenwerkgroep van 11 t/m 14 jaar en een 15+ groep. In die groepen werd dan doorgepraat over een onderwerp of deed je samen een opdracht, en daarbij werd dan een link gelegd naar de Bijbel. ’s Middags was er vaak een recra activiteit waarbij meestal een spel werd gedaan en voor de volwassenen werd er ook een activiteit georganiseerd. Daarbij kunt u denken aan bloemschikken, sieraden maken, eten koken en nog veel meer. De avond werd dan nog gevuld met een thema-avond of nog een recreatieve activiteit.

De thema’s tijdens de drie weken waren achtereenvolgens Spotlight, Search en Survive. Kort gezegd werd er ingezoomd op het Licht van God, het zoeken naar God en het overleven met God. Elke week waren er  twee thema-avonden waarbij er ook werd stilgestaan bij het thema. Het is geweldig om te merken dat jongeren echt nadenken over hun leven, over Gods aanwezigheid in hun leven. Aan het begin van zo’n Project zijn gasten vaak vol met eigen verhalen die ze kwijt willen aan teamleden van ons. Ze voelen zich gehoord en vinden het mooi hoe wij steeds aangeven hoe wij daar – als christenen – mee om gaan. Gedurende de weken worden gasten ook vaak steeds nieuwsgieriger naar God. Waar ze de ene dag stellig zeggen dat God niet bestaat, denken ze de volgende dag nog eens serieus na en komen ze tot de conclusie dat er haast wel een God móét zijn. Op die manier zie je God aan het werk bij de tent.

Dat je dát gasten mee mag geven, voelt ontzettend goed. Je bouwt samen mee aan Gods Koninkrijk. Dat je dat dan in combinatie met een fantastisch team, leuke activiteiten, gezelligheid en onder het genot van frikandellen mag doen. Ja, dat vinden we geweldig!

De komende tijd zou ik graag een aantal dagverhalen met jullie willen delen. Wat gebeurt er tijdens een week bij de witte tent en wat heeft mij persoonlijk bezig gehouden tijdens dit project. Ik hoop jullie hier binnenkort meer over te schrijven.

Aftellen

Project Beerze 2017 begint over dagen

Dagelijks Woord

Verdriet dat God geeft leidt tot inkeer die men nooit berouwt en tot redding; verdriet dat de wereld geeft leidt alleen maar tot de dood. -- 2 Korintiers 7:10